Met tevredenheid op stap.

20170522_151907

Wij hebben de rugzakken weer omgehangen om onze lichamen te laten wennen aan het gewicht ervan. Mo loopt haar nieuwe wandelschoenen ook meteen maar in. De oudjes waren na 2500 km plus… echt op.  Toch weer even wennen, maar ook weer zo vertrouwd om de rugzak te voelen drukken op onze heup en schouders. Gelukkig heb ik na de vele kilometers nog steeds geen last van een ‘piepzak’. 😀 Ben er blij mee.

20170522_151928

Deze keer gebruiken wij niet onze vertrouwde wandelstok. Mis ik deze? hoor ik mijzelf denken. Nee, hier in het vlakke land heb je geen wandelstok nodig.

Het is warm vandaag en de karpers zijn nog steeds druk met hun amoreuze escapades in de smalle sloten naast de weg. Wij worden ondersteund door het luid gewaak van kikkers die het ook druk hebben met de voortplanting. Ze hebben niet door dat ze vanuit de verte gadegeslagen worden door een reiger. Zo gaat dat in de natuur. Vader reiger moet tenslotte ook wat sappigs mee terug nemen voor zijn kroost.

20170522_152213

De weg voert ons overigens naar ‘Havenrijk’ en weer terug. Een korte etappe van plus minus 10 km en dat is precies goed. Ja, heerlijk om weer te stappen. Ben een tevreden mens.

20170522_152054_007

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | 7 reacties

A continuing walk.

Tijdens en na onze ‘tocht der tochten’, zoals iemand in reactie onze Camino noemde, is mijn ervaring van het leven veranderd. En hoe leg je zoiets nou aan iemand uit? Ik realiseer mij telkens dat de woordenschat die ik de afgelopen jaren heb opgebouwd tekort schiet. Wat is het dat ons, ieder op onze eigen manier, zo diep geraakt heeft en door werkt tijdens de momenten van alle dag?

Ja, het leven wat ik leed is voorgoed verdwenen. De neerlandici onder ons springen nu rechtop zie ik zo voor mij. Ha ha…. Maar wacht even. Is het leven in de meeste gevallen niet een proces van verlangen en zich manifisterend in diverse uitingsvormen. Met andere woorden, Lijden.

Door steeds meer te willen, meer geld, een groter huis, een nieuwe auto, verre reizen, motortripjes, nog meer drank, exotischer eten en fysieke gewaarwordingen. Meer meer meer…, daarmee naasten, familie, vrienden, mensen en mijzelf in wezen tekort te doen. Lijden, dat is wat het voor mij is verworden. En ja, I have been there, done that.

Bewustwording / inzichten over levensprocessen heeft de Camino tijdens de momenten van stilte mij gebracht. En in die stilte, als je het toelaat, is er tevredenheid. Een steeds sterker wordend gevoel van tevredenheid met dat wat is of niet is.

 

Geplaatst in Geen categorie | 6 reacties

Dag 115 t/m 118. Naar het einde van de wereld. Fisterre.

IMG-20160722-WA0018

Het ‘einde van de wereld’ in de oudheid. Dat klinkt zwaar en dat was het soms ook. We hebben te maken met de ‘mindset’ en dat er minder mensen van Santiago naar Fisterra wandelen. Heel veel minder. De motivatie, wilskracht en devotie die de pelgrims voortduwde richting Santiago en waarop je mee kan liften is hier nauwelijks aanwezig. Het komt nu volledig aan op onze eigen innerlijke vlam. ‘Keep the fire/light burning’ till the end.

IMG-20160722-WA0053

IMG-20160722-WA0042

IMG-20160722-WA0022

IMG-20160722-WA0050

IMG-20160722-WA0048

20160719_130424

IMG-20160722-WA0056

IMG-20160722-WA0052

IMG-20160722-WA0058

IMG-20160722-WA0049

IMG-20160722-WA0051

Het ‘einde van de wereld’. Ontdekkingsreizigers hebben zich altijd afgevraagd wat er voorbij de horizon ligt.

IMG-20160722-WA0047

IMG-20160722-WA0045

IMG-20160722-WA0046

Nu wij ‘het einde van de wereld’ aanschouwen geniet ik van de schoonheid van deze wereld en vraag mij af wat deze creatie, waar ik onderdeel van uitmaak, ondersteunt en voortduwt.

IMG-20160722-WA0057

Laat mij U op mijn innerlijke ontdekkingsreis waarnemen……..

Geplaatst in Geen categorie | 11 reacties

Dag 114. Santiago de Compostela.

IMG-20160718-WA0203

Elk van mijn vezels, spieren en cellen in mijn lichaam hebben mij tot hier gebracht, 2.400 km ver. Mijn benen en voeten hebben mij gedragen zonder gemopper. Mijn rug heeft alle ballast op zich genomen en mij niet in de steek gelaten. Veel verborgen emoties zijn eruit gekomen en zijn voor mij van grote betekenis geweest.

Vele ontmoetingen met bijzondere mensen hebben mij geraakt tot in mijn ziel. Ze hebben mij een spiegel voor gehouden en mij laten zien en weten dat ik er toe doe.

Ben erachter gegekomen dat, hoe klein een gebaar voor een ander ook is, het voor die ander juist van grote betekenis kan zijn. Het heeft mij vrijer gemaakt dan ik al was.

Mijn gevoel naar André vergroot, mijn liefde dieper en intenser gemaakt.

Ik heb genoten van de schoonheid van de natuur en ik heb mij klein en nederig gevoeld. Gelachen om niets en om alles. Leren houden van mezelf en van mijn lichaam en heb mijn lichaam van mij leren houden.

De stilte om mij heen opende mijn innerlijke weg en heeft veel verdieping gegeven. Het loslaten is losgelaten. De nieuwe weg ligt voor mij open.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik mij op dit moment heel emotioneel en dankbaar voel…..

Monique
Santiago, 17 juli 2016

IMG-20160718-WA0205

Stappen, stappen, stappen.

Met pijn, humor, verdriet, het continue constateren van je eigen gedrag, reflectie en bezinning. Mijn gedachten en emoties ebben langzaam weg.

Het wordt stiller en stiller in en om mij heen. De waarnemer geworden in een liefdevolle verbinding met mijn lichaam, mind, dat wat ik ben, ziel.

De ziel, the soul. ‘When it show’s it’s true nature all inner and outer life will change’. Zomaar een gedachte die boven kwam drijven en voor mij van grote betekenis is. Want hoeveel pijn moet je lijden voordat je gehoor geeft aan de roep van je ziel. Een roep niet gehoord in één van de oren, maar in het hart. Zich steeds sterker manifesterend van binnen naar buiten.

Langzaam ontwaak ik uit een ‘diepe slaap’ en zet telkens een stap op het oneindige pad van bewustzijnsgroei. Spannend, maar tegelijkertijd voelt het zo fijn dat ik eindelijk echt gehoor geef. Het is een soort van thuiskomen.

Ik ben gezegend om deze weg te bewandelen samen met mijn lieve zielsmaat Monique. Beide ondersteund door de vele pelgrims die wij onderweg tegen gekomen zijn en nog gaan tegen komen. Terwijl ik het typ flitst er een zin uit een mooie song voorbij. ‘I’am loving Angels instead’.

Ja, ben gezegend, maar ook dankbaar dat ik in vrijheid elke keer een stap mag zetten zonder beperkt te worden door de denkbeelden van anderen.

Wandel in liefde pelgrim.

André.

Santiago 17 juli 2016.
IMG-20160718-WA0206

IMG-20160718-WA0202

IMG-20160718-WA0218

IMG-20160718-WA0191

IMG-20160718-WA0219

IMG-20160718-WA0220

IMG-20160718-WA0214

IMG-20160718-WA0018

IMG-20160718-WA0190

IMG-20160718-WA0016

IMG-20160718-WA0000

IMG-20160718-WA0015

IMG-20160718-WA0222.jpg

IMG-20160718-WA0204

 

Geplaatst in Geen categorie | 24 reacties

Dag 113. Santa Irene – Monte del Gozo.

IMG-20160716-WA0141

Het zit er zowat op.. Na al 2.400 km te hebben gelopen wandelen we vandaag tot 5,5 km voor Santiago. Tot bovenop de Monte del Gozo van waar we Santiago al kunnen zien liggen. Het is een behoorlijk dubbel gevoel. Aan de ene kant hebben we het samen maar ‘mooi geflikt’ en voelt het als klaar, maar aan de andere kant heeft mij dit zoveel opgeleverd dat ik nog wil blijven ‘zwerven’. Voor mijn gevoel heb ik 2 camino ’s gelopen. Die van Frankrijk en die van Spanje en elk met zijn eigen kleur. Vandaag is een dag om te reflecteren voel ik en voordat ik het weet zijn daar al meteen de eerste tranen en flink ook. Pfff…

IMG-20160716-WA0142

IMG-20160717-WA0098

Weet niet waar ze vandaan komen, maar ze zijn er gewoon. De eerste tranen op mijn camino vond ik maar behoorlijk vervelend, maar ik heb nu geleerd dat ik hier dankbaar voor mag zijn.
Uiteindelijk hebben we zoveel kilometers gelopen in weer en wind. In stormen, met regen, hagel, sneeuw en in de hitte. Ook de strijd in mijzelf en met mijn lichaam. Vele frustraties voelend, maar ook met veel geluksmomenten. Alleen en samen met mijn zielsmaatje, allebei de pijn doorlevend etc. etc.. Tja, dan mogen de tranen er zijn.

IMG-20160716-WA0147

IMG-20160717-WA0106

Geplaatst in Geen categorie | 11 reacties

Dag 112. Boente – Santa Irene.

IMG-20160716-WA0121

De weersvoorspelling is dat het heet wordt vandaag. 34 graden en dat is meteen te merken bij het vertrek. Onze jas/vest gaat heel snel uit. Na 8 km besluiten we iets te drinken in een albergue en komen daar H uit Nederland tegen. We hebben hem al eens eerder ontmoet op onze weg.

IMG-20160716-WA0104

IMG-20160716-WA0087

We schuiven bij hem aan en beginnen een gesprek. H. is een sensitief mens en weldra gaan wij weer de diepte in. Geen verborgen agenda’s en maskers waarachter we ons zouden kunnen verschuilen. Een fijn gesprek met een mooi mens. I love the Camino.

IMG-20160716-WA0122

IMG-20160716-WA0125

Na vele stapkilometers pakken we weer een terras. Het lijkt wel terrashoppen. Ha ha….. Best wel prettig kan ik je vertellen. Na 5 minuten komt de Hongaarse S. aanwandelen en ploft neer bij ons tafeltje. Ik vraag hoe het met haar gaat en zij zegt, niet goed ik ben misselijk. Ik besluit om mijn medicijnen tegen misselijkheid met haar te delen. Ze wordt echter steeds zieker. We halen flessenwater en Dré gaat een taxi voor haar regelen.

IMG-20160716-WA0119

 

IMG-20160716-WA0126

We zien een spaanse vader met zijn zoon achter ons zitten die we toevallig 2 dagen geleden hebben ontmoet. Dré weet dat de zoon Engels spreekt en vraagt of hij wil ‘tolken’. Even later wordt S. in de taxi naar een Albergue in het dorp 5 km verderop gebracht. Fijn dat wij haar konden helpen en dat de vader en de zoon op het juiste moment op de juiste plek waren om te ondersteunen.

IMG-20160716-WA0150

Dré voelt zich heerlijk en zit zoals hij dat kan zeggen lekker in zijn energie. Hij bevestigd al roepend in het bos dat hij gelukkig is.

IMG-20160716-WA0136

IMG-20160716-WA0135

’s Avonds eten en praten wij met M. uit E. Zij komt uit een land waarvan je één twee drie niet iemand zou verwachten op de Camino.  M. heeft economie gestudeerd en is journaliste geweest. Geweest, omdat het te gevaarlijk werd door de vergaande censuur in haar land. We krijgen uitleg over de jarenlange structurele ondermijning van de maatschappij door de eigen overheid.  Er is onderwijs, maar dat is uitgehold door een bovenmatige vakantie waardoor de hoeveelheid jaarlijkse lesstof gehalveerd is. Het niveau ervan is laag. Het volk dom en tegelijkertijd tevreden houden met liefdadigheidswerken. Mmm… Ongeveer 1 miljoen jonge mensen verkopen hun handeltje op straat om wat te verdienen. Een potentieel kruitvat.

IMG-20160716-WA0133

Haar partner is 2 jaar geleden binnen 6 weken overleden en nu is het schipperen met geld. Wandelingen als de Camino houden haar op de been. Haar avondeten nam ze mee als lunch voor de volgende dag. We besloten spontaan geen dessert te nemen. Heb haar voor het slapen bedankt voor de mogelijkheid om de Camino in weer een ander perspectief te kunnen plaatsen. Al maar dieper en dieper zinken in mijzelf.

IMG-20160716-WA0114

 

Geplaatst in Geen categorie | 4 reacties

Dag 111. Ligonde – Boente.

 

IMG-20160716-WA0109

Boente, een gehucht met zo’n 115 inwoners. Het aantal albergue’s is hier beperkt en daarom stappen wij direct de Fuente de Peregrinos binnen. We worden hartelijk ontvangen en krijgen, na de gebruikelijke formaliteiten, de spelregels voorgelezen. We kunnen ook nog een film bekijken als wij dat willen, maar slaan het aanbod af. De inhoud is niet onze cup of tea.

IMG-20160716-WA0101

IMG-20160716-WA0088

Na gezellig met 15 andere pelgrims de avondmaaltijd te hebben genuttigd, wordt er na afloop samen een reflectiespel ‘gespeeld’. Dit betekent dat ieder van ons 2 kaarten van de tafel pakt en vertelt waarom die kaarten voor hem of haar van betekenis zijn tijdens deze camino.

IMG-20160716-WA0102

 

IMG-20160716-WA0103

Het is fijn om je gevoelens te mogen delen met anderen en ook om de caminoverhalen van anderen pelgrims te mogen aanhoren. Dat wat zij in hun leven hebben meegemaakt en op deze bijzondere reis. Iedereen stelt zich bijzonder kwetsbaar op wat meteen een band schept.

IMG-20160716-WA0085

IMG-20160716-WA0106

Alle pelgrims nuttigen in de vroege ochtend gezamenlijk het stevige ontbijt, om daarna weer hun eigen weg te bewandelen.

IMG-20160716-WA0107

IMG-20160716-WA0089

Het is inmiddels 10.00 uur en nog behoorlijk koud. We komen aan in Palais de Rei en het is erg druk op de route met heel veel pelgrims. De meesten lopen 100 km om een Compostela te bemachtigen en dan ook nog zonder een rugzak.

IMG-20160716-WA0108

IMG-20160716-WA0105

Dré en ik zijn al heel wat dagen onderweg en hebben besloten om de laatste 100 km samen te lopen zonder andere pelgrims.

Onderweg komen we een man tegen met 1 been die met 2 krukken loopt. Ik zeg tegen de man dat ik veel respect voor hem heb. Wauh, wat bijzonder is dit toch om te zien en wat een motivatie. Dré die vooruit liep blijkt de man hetzelfde te hebben verteld. In Boente is er een Wapp-moment met medepelgrims die wij eerder hebben ontmoet. Bij velen leeft het idee om zondagmiddag een soort van gathering te houden.

IMG-20160716-WA0110

IMG-20160716-WA0111

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen