Dag 65 – 66. Mussidan – Sainte-Foy-la-Grande – Pellegrue.

 

IMG-20160603-WA0027

IMG-20160603-WA0026

Monique heeft met mij en Michel afgesproken brood bij de bakker te halen. Zodra de wekker gaat volgt haar opfris-ritueel en snelt zij naar de bakker om de hoek. Binnen no-time kunnen wij de baquette aansnijden en op z’n Frans pimpen met diverse confiture. Thee of koffie in een bowl en voila…… Een Frans ontbijt. Jammie….

Goed gevuld en bovendien gepakt en gezakt stappen wij even later de deur uit om de rivier de Dordogne over te steken. Zou je jezelf erin laten zakken, dan drijf je vanzelf richting Bourdeau en de zee. Wij gaan richting het zuid-westen. Onze bestemming voor vandaag is Pellegrue. Heb echter geen idee wat de historie is van deze stad.

IMG-20160603-WA0038

Inmiddels merken we beide dat we al aardig wat kilometers in ons lijf hebben gelopen. De benen en voeten zijn ’s nachts onrustig en lijken soms een eigen leven te leiden. Ik wordt er in iedergeval regelatig wakker van. Het lijkt zelfs of mijn voeten zich beter thuis voelen in mijn schoenen dan als zij de volledige vrijheid hebben.

IMG-20160603-WA0039

Het voordeel van een verblijf in een grotere plaats is dat er meer winkels zijn die open zijn. Echter om er uit te wandelen ben je even bezig en niet zonder gevaar. Vandaag is de berm bijvoorbeeld smal en rijdt het verkeer behoorlijk door. Ook een naar ons nieuwsgierige hond heeft er last van en wordt bijna aangereden door een vrachtauto. Gelukkig loopt dat goed af voor de hond en lopen wij via een grindpad het dorp uit. Binnen korte tijd stappen wij weer tussen de wijngaarden door.

IMG-20160603-WA0036

Telkens is het goed te zien aan de vorm van broodwinning van de boeren wat de vermoedelijke verdiensten zijn. Bij de wijnboeren ziet alles er bovendien tiptop uit en staat er vaak een Mercedes voor de deur in tegenstelling tot bij de andere vormen van het boerenbedrijf. Bacchus laat zijn invloed nog steeds gelden in de wereld, waardoor de prijs van een goede wijn flink is opgelopen in tegenstelling tot de prijs van één liter melk.

Onderweg regelen we vast de overnachting voor dinsdag en woensdag. (Even een beetje zekerheid inbouwen noemen we dat). De woorden om dit te doen vloeien inmiddels vlot uit mijn mond. En ook de reacties van de contactpersoon zijn steeds beter te begrijpen. Best wel prettig kan ik beamen.

Als wij een gehucht binnen wandelen wenkt een mevrouw Monique om dichterbij te komen. De vrouw heeft mij nog niet gezien en ik haar ook niet. Echter ik voel haar wel. What the heck…. Wat een liefde draagt deze dame op leeftijd met zich mee en wat een voorbeeld van hoe het leven kan zijn. Als ik dichterbij kom wordt het alleen maar sterker.. Pfff…
We wisselen meer dan alleen maar woorden uit. Of is zij het die geeft..? Het voelt zo mooi… Heb te weinig woorden om het te beschrijven, maar herken een ander vergelijkbaar moment van ontvangen op deze manier. Echter dat was met iemand vanachter de andere kant van de sluier.

IMG-20160603-WA0051

Madam tipt ons ook over een kleine kerk even buiten het voor haar dorp. Er is iets te lezen over Santiago de Compostela en je kunt er fijn bidden verteld ze. We complimenteren haar met haar mooie rozentuin en wensen haar une Bon Vie.

Zo stappen wij de kerk, midden op het kerkhof, binnen en lezen over de Camino naar Santiago de C. Wat een rust en fij e energie hangt hier. Een mooie plek om mijn bewustzijn op een fijnere trilling te brengen.

IMG-20160603-WA0049

In de verte zien wij Pellegrue liggen en wandelen daar op een bewust rustig tempo naar toe. Het langzamere tempo blijkt prettig te zijn voor onze voeten merken we en kunnen al enigzins herstellen van deze etappe. En dat ondanks de flinke klim er naar toe. Een etappe die overigens gepaard ging met het continue aan en uit doen van onze poncho. Gaat het nu wel of niet regenen.

IMG-20160603-WA0041

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Dag 65 – 66. Mussidan – Sainte-Foy-la-Grande – Pellegrue.

  1. janneke zegt:

    Dre, mogen we ook vragen stellen? ;• ) Al lezend vraag ik me vaak af: wat doet de camino spiritueel met jou / jullie? Heb je er ook een doel mee voor ogen gehad op dat vlak? Ik geniet nog steeds van jullie verhalen! Bonne route!!!

    Like

  2. Ivonne zegt:

    Dit had ik net nodig in jullie verhaal, een hond en achter de sluier….. Net nu Mira afgelopen middag plotseling overleden is en ik niet kan slapen en de opgelopen achterstand van jullie verhalen aan het lezen ben, omdat ik niet kan slapen…..
    En prachtig die sterke liefde van de dame op leeftijd. 😊

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s