Dag 37. Saint Cyr-les-Colins – Saint-Moré.

IMG-20160502-WA0027

Na een simpel ontbijt slaan wij nog even een baguette in voor onderweg. Het is weer een lange etappe. 28 km naar Saint-Moré.

De wolken laten in de verte hun regen vallen als wij op pad gaan en al snel de route du Soleil kruisen. Best wel prettig om droog tsn weersfronten in te lopen. Na 5 km begint het voorzichtig te druppelen. Dat mag de pret niet drukken en de poncho blijft nog even in de rugzak. We lopen weer door het bos en het is zo heerlijk rustig. Alleen wat vogels horen wij. Ook een koekoek laat zich dichtbij horen. Wat een mooi geluid is dat toch.

IMG-20160502-WA0032

Als wij weer eens afdalen zien wij in de verte Cravant liggen. In het centrum drinken wij in een restaurant twee grand café met een gepimt stuk gebak.

IMG-20160502-WA0031

Daar blijft het niet bij. Monique heeft speciaal voor mijn verjaardag uit Nederland twee cijfers meegesleept. De drie en de vijf. En het zijn kaarsen. Wat is zij toch een lieverd. Mijn dag kan niet meer stuk.

IMG-20160502-WA0029

Voordat wij vertrekken ga ik nog even naar het toilet. Er hangt op weg naar de WC een bord met een waarschuwing. Attention!! Op de terugweg niet. Stoot ik mijn pannetje toch tegen het plafond. Misschien is het een idee om de waarschuwing aan beide kanten op te hangen. Ik blijk niet de enige die er last van heeft. Ook Monique is het slachtoffer geweest.

Als wij het dorp uitlopen gaat het direct stijl omhoog en is de poncho weer aan. Pfff… De enkels hebben geen tijd om te wennen.

Net voordat wij Accolay in wandelen stopt een man zijn auto en draait zijn raam naar beneden. Hij balt en schut zijn vuist en roept enthousiast ‘Bon Camino’ en ‘Bon Courage’. Ook vertelt hij tussen neus en lippen door dat wij bij hem een bak thee en koffie hadden kunnen drinken. Maar helaas heeft hij nu geen tijd. Zijn enthousiasme is er niet minder om en is aanstekelijk. Het pept mij in iedergeval op.

IMG-20160502-WA0034

IMG-20160502-WA0037

We lopen bovenlangs de Cure en het is werkelijk schitterend. Heerlijk om hier te lopen. Monique 500 meter voorop en ik daarachter helemaal in mijn energie. Voel mij in harmonie met alles.

IMG-20160502-WA0028

In Bessy-sur-Cure gaan wij na de oude brug achterlangs de huizen en direct langs de Cure. Helaas regent het nog steeds, anders zou het een mooie plek zijn om even te rusten. Het zit er niet in. Omdat ik jarig ben wil Monique mij verrassen met een uitgebreide lunch. Jammer dat we er geen mogelijkheid vinden om te eten. Er is geen restaurant. We houden een auto aan. 3,3 km verderop wel zegt de madam achter het stuur. We rusten niet en lopen door onder het eten van een tuc en een mueslireep. Het is nog maar max 7 km tot op de plaats van bestemming en zo’n 1,5 uur. We nemen ergens een verkeerde afslag en verdwalen.

IMG-20160502-WA0036

IMG-20160502-WA0035

IMG-20160502-WA0030

Gezien het tijdstip en de schemering verlaten wij het bospad en gaan over de weg. Twee x houden wij een auto aan om de weg te vragen. Regen regen regen. Wat een dag. Mo zit er helemaal doorheen. Alles doet haar zeer.

IMG-20160502-WA0040

Eindelijk zien wij een bord met Saint Moré 2,5 km. Maar er staat ons nog een verrassing te wachten. Het is een steile afdaling naar het dal waarin het dorp ligt. Afdalen lijkt simpel maar voor ons is het zwaarder dan een heuvel op wandelen. Omdat de gps en maps niet werkt vandaag bellen wij onder een afdak bij de kerk de gastvrouw op. Haar man komt ons lopend ophalen. We worden hartelijk ontvangen en het huis ruikt helemaal naar wierook. Heerlijk. Een beetje een gevoel van thuiskomen. Monique barst in huilen uit door verschillende factoren. De gastheer is een bescheiden man. Hij blijkt een senzei te zijn in Aido, aikido, karate, gi gong. Daarnaast werkt hij met energetische technieken om mensen te behandelen waar nodig. Ook ik voel mij direct thuis.

IMG-20160502-WA0033

We worden verwend met het avondeten. Bij het dessert komen de kaarsjes weer tevoorschijn. Wat een verrassing weer. De senzei speelt ‘happy birthday to you’ op z’n doedelzak. Geweldig. De avond wordt met nog meer muziek afgesloten en een bescheiden poging tot een wals. Ohhh… mijn voeten, fluistert Monique in mijn oor.
Het is een geweldige verjaardag geweest.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

3 reacties op Dag 37. Saint Cyr-les-Colins – Saint-Moré.

  1. Elisabeth zegt:

    Hieperdepiephoera! Gfeliciteerd André! Bijzonder hé om onderweg te verjaren! Vond ik wel vorig jaar! Alleen had ik een betere dag dan jij/jullie maar fijn dat het toch weer goed gekomen is! Mooie foto’s ook weer! Wij hadden de afstand in 2en gehakt vorig jaar! En minder modder en plassen, wel ook regen, we waren tot op het hemd nat! Maar daarna word je ook weer droog. Keep going! Bon Chemin. Vezelay komt in zicht , een bijzondere mijlpaal! Lieve groet, Elisabeth

    Like

  2. Elly Krijt zegt:

    Wat een zware verjaardag! Zo veel nattigheid en ook nog verdwalen. Gelukkig Happy ending. Gefeliciteerd met je verjaardag. Waar is de baard gebleven? Ik dacht hij hangt op je knieën als je thuiskomt maar dat valt tegen, net als je wilde krullen bovenop! Veel liefs en succes met de volgende etappe!

    Like

  3. Ja, duidelijk gekleurde mensen haha…leuk hoor! Wat lijkt dag één al weer ver weg, zoveel indrukken al opgedaan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s