Op naar Porto deel 2.

IMG-20170528-WA0098

Zo vliegen we op weg naar Porto. Ons startpunt van deze Camino. Het valt mij op dat we allebei toch erg ontspannen aan de reis zijn begonnen. Moet ik dit nu spannend vinden ? Haha ik laat gauw dit gevoel los. Normaal gesproken zou ik de hele week met  het huis bezig zijn geweest en het tot in de puntjes hebben achtergelaten. Nu heeft de koelkast en de plantjes een beurt gehad en ben ik snel klaar dit keer. Dat is ook het voordeel van het hebben van een rugzak waar mijn hele hebben en houden voor de komende weken weer in zit. Ik richt mijn energie op andere zaken die belangrijker zijn. Vanuit het vliegtuig voel ik mij een heel klein “stukje” van de wereld. En mijn gedachten dwalen af naar hoe de Camino mij vorig jaar toch zo in de ban heeft weten te krijgen. Het gevoel naar vrijheid is inmiddels zo groot geworden dat ik dit definitief  in mijn leven wil integreren en dat is al aardig gelukt.

Het is meteen weer een hele belevenis.
Als we het vliegveld Porto uitkomen lopen we richting de metro. Als we een kaartje willen kopen komt er een frans stel aangelopen en vragen of wij hun kaartje willen gebruiken, want dat hebben ze over. Natuurlijk willen we dat. Wat aardig en we kunnen meteen met de metro. Er zit ook een groepje hollandse meiden in de metro te giebelen. André vraagt spontaan, hebben jullie wel ingecheckt meiden. Ze reageren verschrikt, want dat zijn ze vergeten. Hilariteit alom, zij eruit en wij passen even op hun koffers. Wat een vertrouwen. We gaan richting de stad en nemen lekker een bakkie leut plus…  Er komt een jongen op André af en hij vraagt of André Wiet wilt. André reageert door te zeggen dat hij uit Amsterdam komt en inmiddels verzadigd is. Wat een mop. We gaan op zoek naar een hostel.  De 1e waar we aankomen is vol en bij de 2e, 5 km verderop hebben we meer geluk.
We zijn daar meer dan welkom.
In de avond raken we in gesprek met John uit Ierland. Een man die op hetzelfde level als ons zit.

IMG-20170528-WA0085

Een fransman wordt voor
mij een uitdaging daar hij steeds mijn aandacht “opeist”. Hij is op mij gefocust  en wil steeds met mij praten. André negeert hij compleet. Ik voel wat irritatie bij mij opkomen, want hij claimt mij. Later wordt hij rustiger en laat meer van zichzelf zien. Hij vertelt dat hij gescheiden is en zijn zoon van 36 bij hem woont. Hij heeft een rugzak met problemen. Dit is zijn 1e camino en hij is wat nerveus. Ik stel hem op zijn gemak en uiteindelijk wordt hij rustig en wordt het een leuk gesprek. Merk wel dat ik leeg ben aan het eind, voel dat hij veel energie van mij heeft opgezogen. Toch niet goed aan mijzelf gedacht.

IMG-20170528-WA0084

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s